ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΑ

Αρχιτεκτονική μελέτη: ISV
Interior Design: FOUNTISarchitects
Φωτογράφηση: Γιώργος Φάκαρος

Επίβλεψη Εφαρμογής Μελετών: FOUNTISarchitects

Το διαμέρισμα βρίσκεται σε νεόδμητο κτίριο κατοικιών στη Βούλα και αποτελεί μια διώροφη μεζονέτα στο ισόγειο και τον Α’ όροφο. Η ανεξάρτητη είσοδός του εξασφαλίζει πλήρη αυτονομία από το υπόλοιπο κτίριο, ενώ ο σχεδιασμός του αντιμετωπίστηκε ως αυτοτελής αρχιτεκτονική ενότητα, εναρμονισμένη με τη συνολική αισθητική, δημιουργώντας ομαλή μετάβαση από τον εξωτερικό στον εσωτερικό χώρο.

Κεντρική πρόκληση του σχεδιασμού αποτέλεσε η δημιουργία μιας κομψής και γαλήνιας κατοικίας που ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες διαβίωσης. Βασική συνθετική αρχή ήταν η διαμόρφωση ενός λιτού, υψηλής ποιότητας χώρου, ικανού να φιλοξενήσει κοινωνικές δραστηριότητες ενώ ταυτόχρονα να ενοποιείται λειτουργικά και οπτικά με τον περιβάλλοντα χώρο.
νησιωτικής κατοίκησης.

Στην είσοδο, οι οριζόντιες καθαρές γραμμές κατευθύνουν την προοπτική, ενώ η διαφάνεια του εσωτερικού κλιμακοστασίου προσδίδει ελαφρότητα και ογκοπλαστικό ενδιαφέρον. Τα μονολιθικά ξύλινα «αιωρούμενα» σκαλοπάτια με ενσωματωμένο έμμεσο φωτισμό ενισχύουν την αίσθηση απλότητας και διακριτικής πολυτέλειας.

Το σαλόνι οργανώνεται κατά μήκος της πρόσοψης της κατοικίας, αξιοποιώντας τη διαφάνεια και την άμεση σχέση με τον υπαίθριο χώρο. Η επιλογή άνετων επίπλων υψηλής αισθητικής, σε συνδυασμό με αντικείμενα Design, δημιουργούν μια ατμόσφαιρα ζεστασιάς και φιλοξενίας.

Η κουζίνα αποτελεί κεντρικό άξονα της συνθετικής προσέγγισης. Ο βασικός της όγκος μπορεί να παραμένει κλειστός, σχηματίζοντας μια συνεχόμενη ξύλινη επιφάνεια που αποκρύπτει τις καθημερινές λειτουργίες. Με την κίνηση των ξύλινων τμημάτων αποκαλύπτονται επιλεκτικά τα επιμέρους τμήματα της κουζίνας, και σε συνδυασμό με τις κατακόρυφες στήλες και τη νησίδα προσφέρουν ευελιξία στη χρήση. Η τραπεζαρία, σε απόλυτη ευθυγράμμιση με την κουζίνα, ενισχύει τον άξονα συμμετρίας και ολοκληρώνει ένα ισορροπημένο και πολυτελές σύνολο.

Το διαμέρισμα περιβάλλεται από κήπο επιφάνειας 420 τ.μ., προνόμιο που αξιοποιήθηκε με τη χάραξη διαδρομών και την εναλλαγή στεγασμένων και υπαίθριων χώρων. Η πισίνα με την περιμετρική υπερχείλιση λειτουργεί ως φυσικός καθρέφτης του κτιρίου, αναδεικνύοντας τη σχέση του με τον υπαίθριο χώρο κατά την περιμετρική κίνηση.

Τα μεγάλα κουφώματα λεπτής διατομής επιτρέπουν τη μέγιστη δυνατή διείσδυση του φυσικού φωτός, μειώνοντας παράλληλα το οπτικό τους αποτύπωμα και ενισχύοντας την αίσθηση ενοποίησης εσωτερικού και εξωτερικού. Η επιλογή κεραμικού τύπου Travertino στους εξωτερικούς χώρους συνομιλεί χρωματικά και υφολογικά με τα απαλής απόχρωσης νερά του δρύινου δαπέδου, δημιουργώντας μια συνεκτική και ήρεμη παλέτα υλικών. Το υπόλευκο χρώμα που κυριαρχεί σε ολόκληρη τη κατοικία, τόσο στις όψεις όσο και εσωτερικά, διακόπτεται από μαύρα στοιχεία προσθέτοντας βάθος και από χρωματικές πινελιές οι οποίες σπάνε τη μονοτονία.
Η ίδια σχεδιαστική προσέγγιση ακολουθείται στα υπνοδωμάτια και στα λουτρά, όπου ο συνδυασμός φυσικών υλικών και ειδικών κατασκευών συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός ζεστού και λειτουργικού συνόλου.

ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ ΣΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ

Αρχιτεκτονική μελέτη: FOUNTISarchitects
Φωτογράφηση: Σταύρος Μαρμαράς

Επίβλεψη Εφαρμογής Μελετών: FOUNTISarchitects

Το κτίριο κατοικιών στο Χαλάνδρι αποτελεί μια μελέτη σύγχρονης αστικής κατοίκησης, όπου η σαφήνεια της αρχιτεκτονικής σύνθεσης συνδυάζεται με την ανάγκη για λειτουργικότητα, ιδιωτικότητα και βέλτιστη αξιοποίηση ενός οικοπέδου περιορισμένων διαστάσεων. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τρεις ανεξάρτητες μεζονέτες, με την ανάπτυξη του κτιρίου να συμπληρώνεται από πυλωτή και υπόγειο επίπεδο βοηθητικών χρήσεων.

Η περιορισμένη επιφάνεια του οικοπέδου αποτέλεσε καθοριστική παράμετρο του σχεδιασμού. Η οργάνωση των επιμέρους χρήσεων, των κινήσεων και των υπαίθριων χώρων μελετήθηκε με ακρίβεια, ώστε κάθε κατοικία να αποκτά σαφή χωρική ταυτότητα και υψηλό επίπεδο αυτονομίας, χωρίς περιττές ή ανεκμετάλλευτες επιφάνειες. Η κατακόρυφη ανάπτυξη του κτιρίου αξιοποιείται με τρόπο που επιτρέπει τη δημιουργία γενναιόδωρων χώρων κατοίκησης και εκτεταμένων εξωστών, διατηρώντας παράλληλα την ανεξαρτησία μεταξύ των επιμέρους ιδιοκτησιών.

Η μορφολογία του κτιρίου βασίζεται σε καθαρούς γεωμετρικούς όγκους και έντονα περιμετρικά πλαίσια, τα οποία οργανώνουν την όψη και αποτελούν το βασικό στοιχείο της αρχιτεκτονικής του ταυτότητας. Τα λευκά frames περιβάλλουν τους εξώστες και τις επιμέρους στάθμες, δημιουργώντας μια σαφή ανάγνωση των διαφορετικών επιπέδων και λειτουργώντας ταυτόχρονα ως όρια ανάμεσα στις κατοικίες. Η εναλλαγή πλήρους και κενού, οι εσοχές και οι προβολές δημιουργούν βάθος στην πρόσοψη και διαφοροποιούν την εικόνα του κτιρίου ανάλογα με τη θέση του παρατηρητή και την πορεία του φυσικού φωτός κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Προς τις κύριες όψεις, οι μεγάλες γυάλινες επιφάνειες και τα διαφανή στηθαία ενισχύουν την οπτική συνέχεια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, επιτρέποντας στο φυσικό φως να εισχωρεί βαθιά στις κατοικίες. Η διαφάνεια, ωστόσο, δεν αντιμετωπίζεται εις βάρος της ιδιωτικότητας. Ο προσανατολισμός των ανοιγμάτων, το βάθος των εξωστών, οι πρόβολοι και τα κατακόρυφα στοιχεία σκίασης έχουν μελετηθεί ώστε να ελέγχουν τις οπτικές φυγές και την άμεση ηλιακή ακτινοβολία.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στον βιοκλιματικό έλεγχο των όψεων. Τα μεγάλα περιμετρικά πλαίσια και οι οριζόντιες προεξοχές λειτουργούν ως σταθερά συστήματα σκίασης, περιορίζοντας την ανεπιθύμητη ηλιακή επιβάρυνση κατά τους θερινούς μήνες. Παράλληλα, οι κατακόρυφες περσίδες δημιουργούν ένα δεύτερο, περισσότερο διάτρητο φίλτρο μεταξύ κατοικίας και αστικού περιβάλλοντος. Η πυκνότητα και η γεωμετρία τους επιτρέπουν τη διέλευση του φωτός και του αέρα, ενώ ταυτόχρονα προστατεύουν επιλεγμένες ζώνες από άμεσες οπτικές επαφές.

Η υλικότητα παραμένει σκόπιμα περιορισμένη και συνεπής με τη λιτή μορφολογική γλώσσα του έργου. Λευκές επιχρισμένες επιφάνειες, σκούρα μεταλλικά στοιχεία, γυαλί και σκουρόχρωμες ξύλινες λεπτομέρειες συγκροτούν μια ελεγχόμενη παλέτα υλικών. Η έντονη αντίθεση ανάμεσα στα φωτεινά εξωτερικά πλαίσια και στα σκοτεινότερα εσωτερικά επίπεδα των όψεων ενισχύει την αίσθηση βάθους, ενώ τα ξύλινα στοιχεία και οι περσίδες εισάγουν μια πιο θερμή υφή στη σύνθεση και εξισορροπούν τον αυστηρό γεωμετρικό χαρακτήρα.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα κτίριο με σαφή, λιτή και αναγνωρίσιμη αρχιτεκτονική ταυτότητα, στο οποίο κάθε στοιχείο προκύπτει από συγκεκριμένη λειτουργική ή περιβαλλοντική ανάγκη. Η σύνθεση αποφεύγει την περιττή διακόσμηση και βασίζεται στις αναλογίες, στη γεωμετρία, στο φως και στη σκιά. Μέσα από αυτή τη λογική, το κτίριο επιχειρεί να συνδυάσει την πυκνότητα της σύγχρονης αστικής κατοίκησης με την ποιότητα ζωής μιας ιδιωτικής κατοικίας, προσφέροντας στις τρεις μεζονέτες φως, ιδιωτικότητα, προστατευμένους εξωτερικούς χώρους και μια άμεση σχέση με το αστικό περιβάλλον, μέσα από μια αρχιτεκτονική διαχρονική και απαλλαγμένη από περιττές μορφολογικές χειρονομίες.

ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ ΣΤΟ ΓΕΡΑΚΑ ΓΑΡΓΗΤΤΟΥ

ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ ΣΤΟ ΓΕΡΑΚΑ - ΓΑΡΓΗΤΤΟΥ

ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ - 2027

Η σύγχρονη πολυκατοικία στον Γέρακα σχεδιάστηκε με βασικό άξονα τη λειτουργικότητα της κάτοψης και τη βέλτιστη αξιοποίηση της διαθέσιμης επιφάνειας, με στόχο τη δημιουργία κατοικιών που συνδυάζουν άνεση, ιδιωτικότητα και υψηλή ποιότητα καθημερινής διαβίωσης.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στην ορθολογική οργάνωση κάθε διαμερίσματος, ώστε κάθε τετραγωνικό μέτρο να αποκτά σαφή λειτουργικό ρόλο.

Η διάταξη των χώρων περιορίζει τις περιττές επιφάνειες κυκλοφορίας και δημιουργεί άμεσες, καθαρές συνδέσεις μεταξύ των επιμέρους λειτουργιών της κατοικίας. Οι κοινόχρηστες και οι περισσότερο ιδιωτικές ζώνες διαχωρίζονται με σαφήνεια, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα ευελιξία στη χρήση και μια φυσική συνέχεια στην καθημερινή κίνηση μέσα στον χώρο.

Τα μεγάλα ανοίγματα επιτρέπουν την άφθονη είσοδο φυσικού φωτός και ενισχύουν την οπτική και λειτουργική σύνδεση των εσωτερικών χώρων με τους ευρύχωρους εξώστες, οι οποίοι αντιμετωπίζονται ως ουσιαστική προέκταση της κατοικίας. Παράλληλα, η διάταξη των όγκων, τα περιμετρικά αρχιτεκτονικά πλαίσια και οι ελεγχόμενες οπτικές φυγές συμβάλλουν στην προστασία της ιδιωτικότητας των κατοίκων.

Οι καθαρές γεωμετρικές γραμμές, οι αντιθέσεις λευκών και γκρι επιφανειών και τα γυάλινα στηθαία ολοκληρώνουν μια σύγχρονη και διαχρονική αρχιτεκτονική ταυτότητα. Η μορφή του κτιρίου προκύπτει μέσα από τη λειτουργία του, συνδυάζοντας την αρχιτεκτονική έκφραση με την αποτελεσματική αξιοποίηση των χώρων και τις απαιτήσεις της σύγχρονης αστικής κατοίκησης.